مرکز تتحقیقات گوش، گلو، بینی و سر و گردن بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص)؛ دانشگاه علوم پزشکی ایران 
Affiliation: ENT and Head & Neck Research center and Department, Hazrat Rasoul Akram Hospital, Iran University of Medical Sciences (IUMS), Tehran, Iran
نشانی نویسنده مسئول: مرکز تحقیقات گوش، گلو، بینی و سرو گردن،دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران، تهران، ایران


 

علایم و بیماری های گوش، حلق، بینی و سر و گردن

 

خرخر تنفسی یا استریدور 

 

 

استریدور یک صدای تنفسی موزیکال، high-pitched، خشن غیر طبیعی است که به علت انسداد نسبی در گلو یا حنجره( خارج از قفسه سینه) ایجاد می شود. معمولا زمان دم شنیده می شود.استریدور یک علامت است نه یک تشخیص و تشخیص علت زمینه ای آن بسیار مهم است. ممکن است در زمان بازدم هم شنیده شود. در صورتیکه در هر دو زمان شنیده شود نشانه انسداد زیرگلوت یا در سطح گلوت است.

کودکان به علت داشتن راه هوایی باریکتر نسبت به بزرگسالان بیشتر در خطر انسداد راه هوایی قرار دارند. در بچه های کوچک استریدور نشانه انسداد راه هوایی بود و باید هرچه سریعتر برای پیشگیری از انسداد کامل راه هوایی درمان شود.

راه هوایی ممکن است توسط یک جسم خارجی، تورم بافت گلو یا راه هوایی بالایی یا اسپاسم ماهیچه های راه هوایی یا تارهای صوتی دچار انسداد شود.

استریدور حاد در کودکان اغلب به علت عفونت راه های تنفسی فوقانی است. در حالیکه استریدور مزمن در کودکان معمولا به علت شرایط مادرزادی است.

استریدور در بزرکسالان کمتر شایع است. استریدور مزمن در بزرگسالان اغلب نشانه ای از پاتولوژی زمینه ای جدید است.

علل

علل شایع استریدور شامل:

-          آبسه لوزه ها ( همرا با علائم تب و اشکال در بلع)

-          آسیب راه هوایی

-          واکنش آلرژیک

-          کروپ

-          روش های تشخیصی مثل برونکوسکوپی یا لارینگوسکوپی

-          اپیگلوتیت، التهاب غضروف پوشاننده نای( اغلب در سن 2 تا 7 سالگی رخ می دهد و بیمار دچار تب بالا، گلودرد، آبریزش از دهان و اشکال در بلع است)

-          استنشاق یک جسم خارجی مثل بادام زمینی یا مهره بازی( آسپیراسیون جسم خارجی)

-          لارینژیت

-          جراحی گردن

-          استفاده طولانی مدت از لوله تنفسی

-          ترشحات مثل خلط

-          استنشاق دود یا دیگر آسیب های استنشاقی

-          تورم گردن یا صورت

-          لوزه ها یا آدنوئید متورم ( مثل تونسیلیت)

-          سرطان تارهای صوتی

-          لارینگومالاشی( در دوره نوزادی شروع می شود و در وضعیت خوابیده به پشت، گریه کردن و شیر خوردن تشدید می شود.)

-          پرده لارینژیال مادرزادی

-          تومورهای لارینژیال( کیست لارینژیال، همانژیوم یا پاپیلوما)

 

مراقبت در منزل

برای درمان به پزشک مراجعه کنید.

کی باید با یک متخصص تماس گرفت؟

استریدور ممکن است نشانه ای از یک اورژانس پزشکی باشد. هرچه سریعتر با پزشک تماس بگیرید مخصوصا اگر کودک دچار استریدور غیر قابل توضیح شده باشد.

آنچه که زمان معاینه انتظار می رود

در اورژانس، دما، ضربان قلب، تعداد تنفس و فشار خون اندازه گرفته می شود و در صورت نیاز مانور هملیش انجام می شود.

در صورتیکه فرد نتواند درست نفس بکشد ممکن است نیاز به گذاشتن لوله تنفسی باشد.

بعد از پایدار شدن شرایط بیمار پزشک در مورد سابقه پزشکی بیمار سوال می کند و یک معاینه فیزیکی از بیمار انجام می دهد. این معاینه شامل گوش دادن به صداهای ریوی است.

از والدین و همراهان بیمار ممکن است سوالات پزشکی زیر پرسیده شود:

آیا صداهای تنفسی high-pitched است؟

آیا مشکل تنفسی به طور ناگهانی رخ داده است؟

آیا ممکن است کودک چیزی به دهان برده باشد؟

آیا کودک اخیرا بیمار بوده است؟

آیا گردن یا صورت کودک متورم است؟

کودک چه علائم دیگری دارد؟( برای مثال، باز شدن پره های بینی یا آبی شدن رنگ پوست، لب ها یا ناخن ها)

آیا کودک از عضلات سینه ای برای تنفس استفاده می کند ( تورفتگی های بین دنده ای)

تست هایی که ممکن است انجام شود شامل موارد زیر است:

آنالیز گازهای خون شریانی

برونکوسکوپی

سی تی اسکن از قفسه سینه

لارینگوسکوپی( معاینه جعبه صدا)

پالس اکسیمتری برای اندازه گیری سطح اکسیژن خون

رادیوگرافی از قفسه سینه یا گردن

کلیه حقوق این وبگاه متعلق به مرکز تحقیقات گوش گلو بینی و سر و گردن دانشگاه علوم پزشکی ایران است.